tag:blogger.com,1999:blog-171300992012-02-16T17:21:06.352+05:30டி.பி.ஆர்டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.comBlogger3431100tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-81191565768434950102010-08-23T15:53:00.000+05:302010-08-23T15:53:58.253+05:30

ஃபாதர் வின்செண்ட் அன்றைய காலை திருப்பலிக்குப் பிறகு தன்னுடைய பிரார்த்தனைகளை முடித்துக்கொண்டு ஆலயத்தை விட்டு வெளியில் வந்தார். திருப்பலி முடிந்து பத்து நிமிடமே ஆகியிருந்தாலும் ஆலயமே வெறிச்சோடி போயிருந்தது. திருப்பலி எப்போது முடியும் வீடு போய் சேரலாம் என்று காத்திருந்தார்கள் போலும் என்று நினைத்தவாறு தன் அறையை நோக்கி நடந்தார். அவசர உலகத்தில் தினமும் அதிகாலையில் எழுந்து திருப்பலிக்கு வருவதே ஏதோ

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-39413606939705486032010-08-19T12:49:00.000+05:302010-08-19T12:49:30.845+05:30

ஃபாதர் ஆல்பர்ட் தன்னுடைய அறையில் அமர்ந்து அன்றைய தினம் சென்று சந்திக்க வேண்டிய பங்கு அங்கத்தினர்களைப் பற்றிய தகவல்களை சேகரித்துக்கொண்டிருந்தார். தொலைபேசி சிணுங்கியது. எடுத்து 'ஹலோ ஹோலி ட்ரினிட்டி சர்ச்' என்றார். 'ஃபாதர் நாந்தான் ராயப்பன் பேசறேன்.' ராயப்பன் தங்கராஜ் அந்த பங்கின் பேரவைத் தலைவர். (பங்கு பேரவை என்பது பங்கிலுள்ள அனைத்து அங்கத்தினர்களும் தெரிவு செய்யும் ஒரு குழு. இக்குழு பங்கு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2Chennai, Tamil Nadu, India13.060422 80.24958312.8932015 80.0161235 13.227642500000002 80.4830425tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-57561413982592941462009-09-09T15:06:00.001+05:302009-09-09T15:07:47.182+05:30

பாஸ்கர், நளினி மற்றும் மல்லிகா மருத்துவர் மோகனின் அறையில் - மோகன் நளினியின் ஸ்கேனிங் மற்றும் எக்ஸ்ரே அறிக்கைகளை பார்வயிடுகிறார். மோகன் - I think there is a bright chance Nalini provided.... நளினி - Provided....? மோகன் புன்னகையுடன் - You believe in me and my team... பாஸ்கர் - நளினிக்கி நிச்சயமா அது இருக்கு டாக்டர்... மோகன் - The question is... Does she really want to go through this... I mean

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-79630841217483706442009-09-04T14:45:00.000+05:302009-09-04T14:45:01.913+05:30

நளினி - I don't want to go through with this Bhaskar... பாஸ்கர் திடுக்கிட்டு வாகனத்தை சாலையோரத்தில் நிறுத்துகிறான். நளினி அவனை பார்க்காமல் சாலையையே பார்த்தவாறு அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளுடைய மனதில் இருந்த குழப்பத்தை அவனால் உணர முடிகிறது. பாஸ்கர் - ஏன் நளினி? டாக்டர் ரூம்ல Whatever you say Doctor, I am in your handsனு சிரிச்சிக்கிட்டே நீ சொன்னப்போ நீ இதுக்கு சம்மதிச்சேட்டுன்னு நினைச்சேன்..

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-6909628566831202382009-09-03T14:40:00.000+05:302009-09-03T14:40:13.240+05:30

பிற்பகல் - நளினியின் வீடு - பாஸ்கரும் நளினியும் வரவேற்பறை சோபாவில் அமர்ந்திருக்கின்றனர். நளினியின் முன்பு அவளுடைய மடிக்கணினி. பாஸ்கர் - It's really amazing. உன்னால எப்படி லாப்டாப்ப இவ்வளவு ஈசியா யூஸ் பண்ண முடியுது? நளினி சிரிக்கிறாள் - கீ போர்ட்ல 'F' & 'J' லெட்டர் கீய்ஸ் மேல ஒரு சின்ன கோடு - டேஷ் மாதிரி - இருக்குது பாருங்க. பாஸ்கர் டீப்பாய் மீது இருக்கும் மடிக்கணினி கீபோர்டை குனிந்து

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1966798971742101612009-09-02T14:33:00.003+05:302009-09-02T14:38:39.014+05:30

காலை - பாஸ்கரின் குடியிருப்பு - பாஸ்கர் மடிக்கணினியுடன் அமர்ந்திருக்கிறான் - அருகில் நளினியின் கோப்பு - பாஸ்கர் Internet இணைப்பை தொடுத்து கூகுள் தேடுதலில் congenital cataract என்று அடிக்கிறான் - கூகுள் தேடி தந்த பட்டியலில் இருந்து ஒவ்வொரு இணைப்பாக தேர்ந்தெடுத்து படிக்கிறான். செல்ஃபோன் ஒலிக்கிறது - செல்ஃபோன் திரையைப் பார்க்கிறான் - முந்தைய தினம் அவனுடன் பேசிய அலுவலக நண்பர் பாஸ்கர் - ஹலோ

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-66316815822352826422009-08-26T14:32:00.000+05:302009-08-26T14:32:22.640+05:30

15 பகல் - நளினியின் மசாஜ் பார்லர் - பாஸ்கரும் நளினியும் மசாஜ் அறையில் அமர்ந்திருக்கின்றனர் பாஸ்கர் - You were really great today Nalini...முதல் நாள விட இன்னைக்கி உன்னோட கையிலருக்கற மாஜிக்க நல்லாவே உணர முடிஞ்சது, தாங்ஸ்... உடம்ப மட்டுமில்லாம மனசையும் நீ மசாஜ் பண்ணிவிட்டா மாதிரி லேசா இருக்கு... நளினி லேசான புன்னகையுடன் - You are welcome... I think I am really happy inside, maybe after a long

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-91938343163755760212009-08-25T12:07:00.000+05:302009-08-25T12:07:41.568+05:30

'என்னப்பா நா சொல்லிக்கிட்டேயிருக்கேன் நீங்க ஒன்னும் ரெஸ்பாண்ட் பண்ணாம இருக்கீங்க?' ராமனாதன் எரிச்சலுடன் தன் மகனைப் பார்த்தார். 'நா என்ன சொல்லணுங்கறே?' 'உங்களுக்கு இந்த வீட்ல நடக்கற விஷயத்துல ஏதாச்சும் அக்கறை இருக்கா இல்லையா?' 'இல்லாம என்ன?' 'அப்ப ஏதாச்சும் சொல்லுங்க.' 'என்னத்த சொல்ல சொல்றே? நீ ராணிய வீட்ட விட்டு போகச் சொன்னத சரின்னு சொல்ல சொல்றியா? இல்ல நேத்து அம்மாவும் புள்ளையுமா சேர்ந்து

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-42714316868274757322009-08-21T14:46:00.000+05:302009-08-21T14:46:49.453+05:30

மாலை - நளினியின் வீடு - வரவேற்பறை - பாஸ்கர் சோபாவுக்கு எதிரில் இருந்த டீப்பாயின் மீது தன் கால்களை நீட்டி அமர்ந்திருக்கிறான் - சற்று தள்ளி நளினி - பின்புறத்தில் மெல்லிய இசை பாஸ்கர் - அம்மா இறக்கறதுக்கு ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாலதான் எனக்கும் ரேவதிக்கும் டைவர்ஸ் ஆயிருந்தது... அத தடுக்கறதுக்கு அம்மா எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணாங்க, ஆனா ரேவதிக்கிட்ட அவமானப்பட்டதுதான் மிச்சம். அவங்களால எங்க டைவர்ச டைஜஸ்ட்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-53918472048248304882009-08-20T15:48:00.000+05:302009-08-20T15:48:20.428+05:30

காலை - பாஸ்கரும் மோகனும் காரிலிருந்து இறங்கி தங்கள் கண் முன் விரிந்த பிரம்மாண்டமான குடியிருப்புகளை நிமிர்ந்து பார்க்கின்றனர்.. மோகன் - Your flat is in the 2nd floor - டாக்குமெண்ட்ஸ் ரிஜிஸ்தர் பண்ண அன்றைக்கு பார்த்ததுதான் - ஃபர்னிஷிங் பண்ணதுக்கப்புறம் பாக்கவே இல்லை - கம்... மோகன் முன்னே செல்ல பாஸ்கர் கைப்பெட்டியுடன் அவரை பிந்தொடர்ந்து லிஃப்ட்டில் ஏறி அவனுக்கென்று ஒதுக்கியிருந்த குடியிருப்பை

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-68731099626059319002009-08-19T15:32:00.000+05:302009-08-19T15:32:15.386+05:30

12 இரவு - நளினியின் வீடு. மல்லிகா வாசற்கதவைத் திறந்துக்கொண்டு வீட்டிற்குள் நுழைய அவளைப் பிந்தொடர்ந்து நளினி மற்றும் ராஜி, நீலா ஆகியோர் நுழைகின்றனர். மல்லிகா - ராஜி, நீலா ரெண்டு பேரும் போய் படுங்க. காலையில சீக்கிரம் எழுந்திருக்கணும். ஆறு மணிக்கு வந்து எழுப்புவேன் ஒடனே எழுந்திருச்சிரணும், சொல்லிட்டேன். ராஜி - சரிம்மா... சித்தி அந்த அங்கிள எங்க ரெண்டு பேருக்கும் ரொம்ப புடிச்சிருக்கு ....

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-4671106642462263242009-08-14T14:04:00.000+05:302009-08-14T14:04:06.313+05:30

சென்னை விமான நிலையம் - பாஸ்கர் இறங்கி அவனுக்காக காத்திருந்த காரில் ஏறியதும் தன் செல்ஃபோனை எடுத்து ஒரு எண்ணை சுழற்றுகிறான். எதிர் முனையில் எடுக்கப்பட்டதும்.. பாஸ்கர் - ஹை... இடைவெளி... பாஸ்கர் - எப்படி இருக்கே... இடைவெளி பாஸ்கர் - நான் அர்ஜண்டா மும்பை போயிருந்தேன்... I am back ..... இடைவெளி பாஸ்கர் - ஏர்போர்ட்லருந்து என் ரூமுக்கு... இடைவெளி பாஸ்கர் - ஆமா.. இறங்குனதும் ஒன் ஞாபகம்தான்..

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-13960288314351953962009-08-13T15:44:00.001+05:302009-08-13T15:47:04.453+05:30

பாஸ்கரின் வாகனம் அந்தேரியில் அமைந்திருந்த ஒரு பெரிய குடியிருப்பின் வாசலில் சென்று நிற்கிறது. பாஸ்கர் இறங்கி வாயிலில் இருந்த பொத்தானை அமுக்குகிறான்... கதவைத் திறக்கும் பாஸ்கரின் முன்னாள் மனைவி ரேவதி உறக்க சிரிக்கிறாள்... என்ன பாஸ்கர் சார்... ஆச்சரியமா இருக்கு... எங்க இந்த பக்கம். பாஸ்கர் - ஷாலிமாவ எங்கூட அனுப்பு.... I will drop her back in two hours... ரேவதி - எதுக்கு? ஃப்ரைடேதானே

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-61876774352551005702009-08-12T13:03:00.001+05:302009-08-12T13:07:18.342+05:30

வங்கி சேர்மனின் அறையில் சேர்மனுடன் பாஸ்கர் அமர்ந்திருக்கிறான். சேர்மன் - சாரி பாஸ்கர் எனக்கு வேற வழி தெரியல... பாஸ்கர் - (கோபத்துடன்) சார்... நீங்க என்னெ டவுட் பண்றீங்களா? சேர்மன் - நிச்சயமா இல்ல பாஸ்கர்... பாஸ்கர் - அப்புறம் எதுக்கு சார் என்னெ லீவ எக்ஸ்டெண்ட் பண்ண சொல்றீங்க? சேர்மன் - Pressure Bhaskar... Committee members insist that you should not participate in this tendering process...

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-5814083621511914692009-08-11T14:31:00.002+05:302009-08-11T14:34:20.982+05:30

வீட்டுவாசலில் வேன் வந்து நின்றதிலிருந்தே பரபரப்பானாள் மனோ. 'சுரேஷ் வேன் வந்துருச்சி. நீங்க கீழ போயில் வேன் பக்கத்துலயே நில்லுங்க. கன்னாபின்னான்னு அடுக்கி ஃபர்னிச்சர்ஸ ஒடச்சிறாம பாத்துக்குங்க. நா இங்க பாத்துக்கறேன். மேக்சிமம் அரை மணி நேரத்துல லோட் பண்ணி முடிச்சாத்தான் நல்ல நேரம் முடியறதுக்குள்ள நாம அங்க போயி சேர முடியும்.' 'சரி' என்று மட்டும் கூறிவிட்டு படியிறங்கி வாசலுக்கு சென்றான் சுரேஷ்.

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-86192547633252601732009-08-07T14:11:00.000+05:302009-08-07T14:11:54.962+05:30

பாஸ்கரின் அறை - ஒரேயொரு மேசை விளைக்கைத் தவிர அறை இருளில் மூழ்கியிருக்கிறது... துண்டிக்கப்பட்ட செல்ஃபோன் திரையை பார்த்தவாறு அமர்ந்திருக்கிறான்... Tight closeup - முகத்தில் சோகத்தின் ரேகை...... மேசை மீதிருந்த விமான பயணச் சீட்டை எடுத்துக் கொண்டு எழுந்து படுக்கை மீதிருந்த பயணப் பையை எடுத்துக்கொண்டு அறையிலிருந்து வெளியேறுகிறான்... ........ நளினியின் வரவேற்பறை நளினி தன்னுடைய செல்ல நாயுடன்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-71502890303511096272009-08-03T14:56:00.000+05:302009-08-03T14:56:33.476+05:30

'அம்மா ஏகாம்பரம் வந்துருக்கேன்.' எப்போதும் போலவே வாசற்கதவு திறந்துதானிருந்தது. கண்களை மூடியவாறு சுவரில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த விசாலாட்சி சிரமப்பட்டு எழுந்து வாசலைப் பார்த்தாள். மாதம் ஒருமுறை வரும் ஏகாம்பரம், அந்த ஏரியா போஸ்ட்மேன். 'என்னடாப்பா, மறுபடியும் செக் வந்துருக்கா?' விசாலாட்சியின் குரலில் ஒருவித சலிப்பு தொனிப்பதை ஏகாம்பரம் உணராமல் இல்லை. 'பிரிச்சி பாரேன், இந்த தடவையாவது

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-23573490153526544022009-07-31T12:23:00.000+05:302009-07-31T12:23:14.790+05:30

விடிந்தது தெரிந்தும் எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் படுக்கையிலேயே படுத்துக் கிடந்தாள் மேகலா. 'இன்னும் எத்தன நாளைக்கி இந்த சீரழிவு? நாம எவ்வளவுதான் ட்ரை பண்ணாலும் மாமி நம்மள புரிஞ்சிக்கவே மாட்டேங்குறாங்களே... இவர் கிட்டா சொன்னா என்னால ஒன்னும் செய்ய முடியாது... நீதான் அம்மாவ அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கணும்னு சொல்லிடறார்... ஏன், ஏன் நா மட்டுந்தான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கணுமா? எந்த ஊர் நியாயம் இது?' சங்கர்  

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1667177172267485482009-07-30T14:53:00.000+05:302009-07-30T14:53:03.510+05:30

பாஸ்கரின் அறை - பாஸ்கர் குளியலறையிலிருந்து இடுப்பில் துவாலையுடன் வெளியில் வரவும் அவனுடைய செல்ஃபோன் அடிக்கிறது. பாஸ்கர் - இது ஒரு தொல்லை ... (திரையில் அவனுடைய அலுவலக காரியதரிசியின் எண்!) என்ன பாபு...நேத்துத்தான கூப்ட்டே வெக்கேஷன்ல வந்தாலும் விடமாட்டீங்க போலருக்கே... இடைவெளி பாஸ்கர் - யார் சேர்மனா? எதுக்காம்? இடைவெளி பாஸ்கர் - என்னங்க இது அக்கிரமம்? இந்த மாசம்தான் ஏற்கனவே கமிட்டி கூடியாச்சே?

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-7381595820669493402009-07-29T14:49:00.000+05:302009-07-29T14:49:41.926+05:30

ரிசார்ட் - அடர்ந்த மரங்களுக்கு நடுவே மிக அழகிய வடிவில் நட்சத்திர விடுதி, நீச்சல் குளம், உணவு விடுதி, தூரத்தே தெரிந்த கடற்கரை. பாஸ்கர் காரை பார்க் செய்துவிட்டு இறங்கி சுற்றிலும் பார்க்கிறான். சற்று தொலைவில் நீச்சல் குளமும் சற்று முன் வந்து சேர்ந்த குழந்தைகளின் ஆரவாரமும் கேட்கிறது. குழந்தைகள் அனைவரும் நீச்சல் உடையில் - எட்டு முதல் பத்து வயது வரை உள்ள குழந்தைகள் நீச்சல் குளத்தில் விளையாடுவது

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-79702525972496649682009-07-28T16:42:00.000+05:302009-07-28T16:42:46.875+05:30

Indoor - Doctor's Room - மருத்துவர் பாஸ்கரின் நெற்றியில் சிறிய ப்ளாஸ்திரி இட்டுவிட்டு கைகளை வாஷ் பேசனில் கழுவுகிறார். Nothing  serious - இஞ்செக்ஷன் கூட நீங்க கம்பெல் பண்ணதால போட்டேன் - வுட் டீப்பாய்தான injection was not necessary - ரெண்டு நாள்ல காயம் ஆறிரும் unless you are diabetic, are you? பாஸ்கர் - No doctor - இதுவரைக்கும் இல்லை... மருத்துவர் - அப்ப சரி - வலிச்சா இந்த பெய்ன் கில்லர

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-5301881941659767862009-07-22T14:27:00.000+05:302009-07-22T14:27:11.656+05:30

Outdoor - Late evening - நளினி தன்னுடைய கைப்பையிலிருந்த வீட்டுச் சாவியை எடுத்து கதவைத்திறந்து உள்ளே நுழைய அவளுடைய செல்ல நாய் அவள் மீது பாய்கிறது. நளினி - ஹாய் ஸ்வீட்டி - இரு, இரு, மேல விழாத - ஷூவ கழட்டிக்கிறேன்... சிறிய  ஆனால் அழகிய வரவேற்பறை - நளினி காலணிகளை உதறிவிட்டு சோபாவில் சாய்கிறாள் - காலடியில் வந்து படுத்த ஸ்வீட்டியை குனிந்து கோதிவிடுகிறாள் - How was your day Sweety? சமையலறையிலிருந்த

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-18542996400072466862009-07-17T12:18:00.000+05:302009-07-17T12:18:01.232+05:30

Outdoor - Evening - Skating Rink - Mid shot - ஐந்தாறு சிறுவர், சிறுமிகள் ஸ்கேட்டிங் செய்துகொண்டிருப்பது தெரிகிறது. அங்கிருந்து காமரா திரும்பி எதிரில் சாலையின் மறுபுறத்திலிருந்த கட்டடத்தின் பால்கணியில் நிற்கும் பாஸ்கரை பார்க்கிறது. பாஸ்கரின் POV shot - முந்தைய தினம் நட்சத்திர விடுதியில் மசாஜ் செய்த பெண்ணை அழைத்துச் சென்ற அதே மாருதி வேன் வந்து நிற்கிறது. ஓட்டுனர் அவசரமாக இறங்கி முன்பகுதியை

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-71026393449170276622009-07-16T11:19:00.001+05:302009-07-16T11:20:38.182+05:30

உட்புறக் காட்சி - mid shot - day/dim lighting - நட்சத்திர விடுதிக்கே உரிய பணக்காரத்தனமான அறை - வாசல் கண்ணாடியில் மசாஜ் பார்லர் என்ற பெயர்-பலகை ரிவர்சில் தெரிகிறது - பாஸ்கர் ஒரு சோபாவில் சரிந்து அமர்ந்து காத்திருக்கிறான் -  காலடியில் ஒரு கான்வாஸ் பை - வாய் திறந்து கிடக்கிறது - ஒரு வெள்ளை நிற துவாலையை அதிலிருந்து எடுத்து தோளில் போட்டுக்கொள்கிறான் - காமரா பின்வாங்கி அறையில் வேறொரு பெண்ணும்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-20317477694335134572009-07-15T12:28:00.000+05:302009-07-15T12:28:21.535+05:30

சில தினங்களுக்கு முன்பு 'At First Sight' என்ற திரைப்படத்தை தொலைக்காட்சியில் பார்க்க நேர்ந்தது. பத்திரிகைகளில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரையை கருவாக வைத்து உருவாக்கப்பட்ட கதை. முழுக்கதையையும் இரண்டே வரிகளில் கூறிவிடலாம். ஒரு வயதில் பார்வையை முற்றிலுமாக இழந்த கதாநாயகன் தன்னுடைய முப்பதாவது வயதில் தன்னுடைய காதலியின் தூண்டுதலால் ஒரு அறுவை சிகிச்சையை செய்துக்கொண்டு அதை திரும்பப் பெறுகிறார். ஆனால் அவருடைய

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-68079350284218299052009-07-09T11:37:00.000+05:302009-07-09T11:37:53.574+05:30

இது ஒரு உண்மை சம்பவம். எனக்கு தெரிந்த குடும்பத்தில் நடந்த நிகழ்வு. பெயர்களை மட்டும் மாற்றியிருக்கிறேன்... ராமசாமி அடுக்களையை ஒழித்து பாத்திரங்களை சிங்க்கில் போட்டார். பாலில் உரை ஊற்றி ஹாட்பேக்கில் வைத்து மூடினார். 'குளிர் காலத்துல ஹாட்பேக்ல உரை ஊத்துன பால வைச்சி மூடி வைச்சா தயிர் நல்லா உரைஞசி கெட்டியா இருக்கும்.' மனைவி குரல் காதில் ஒலித்தது. ஹூம்.. என்ற ஒரு பெருமூச்சுடன் விளக்குகளை

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-75560850181483631472007-12-26T12:19:00.001+05:302007-12-26T12:19:49.846+05:30

அன்று பகல் காவல்துறை அத்துமீறி கல்லூரி வளாகத்தினுள் நுழைந்து பரத்தை கைது செய்ததை எதிர்த்து டேவிட் தலைமையில் மறியலில் ஈடுபட்ட மாணவர்களை ஒட்டுமொத்தமாக காவல்துறையினரின் உதவியுடன் கல்லூரியிலிருந்து அகற்றியிருந்தது. ஆயினும் கல்லூரி வாசலில் நின்று தொடர்ந்து ட்ட மாணவர் காவல்துறை கும்பலை வேனில் அள்ளிக்கொண்டு செல்ல மறியலில் நேரடியாக பங்குபெறாவிட்டாலும் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நின்றிருந்த ப்ரியா, சுந்தர்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-50634978234643009752007-12-24T12:01:00.001+05:302007-12-24T12:01:43.608+05:30

ஜோதிகாவும் ப்ரியாவும் எதிர் எதிர் திசையில் செல்ல வேண்டியவர்கள் என்பதாலும் ஜோதிகா எப்படியாவது தன்னுடைய தந்தை வீடு திரும்புவதற்குள் வீட்டை சென்றடையவேண்டும் என்று கருதியதாலும், 'சரிடி ப்ரியா, மண்டே காலேஜ்ல வச்சி பாக்கலாம்.' என்றாள் விடைபெறும் நோக்குடன். ஆனால் ப்ரியா விடவில்லை. 'ஏய், இரு. நானும் ஒங்க வீடு இருக்கற டைரக்ஷன்லதான் போணும்.' என்றாள். 'ஏன்... ஒங்க வீடு ஆப்போசிட் டைரக்ஷன்லதான இருக்கு?'

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-53659974811004363832007-12-14T11:54:00.001+05:302007-12-14T11:54:59.706+05:30

அதிகாலையிலேயே விழிப்பு வந்தும் படுக்கையில் இருந்து எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் விட்டத்தில் சுழலும் மின்விசிறியையே பார்த்தவாறு படுத்துக்கிடந்தாள் ஜோதிகா. அம்மா, அப்பா, ராஜ் எல்லாரும் கிளம்பி சென்றிருந்ததால் வீடு அமைதியாக இருந்தது. இந்த இரண்டு வாரங்களில்தான் என்னவெல்லாம் நடந்து முடிந்திருக்கிறது என்று நினைத்தாள். இன்னையோட காலேஜ டெம்பரவரியா மூடி ஒரு வாரமாவுது. ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னால

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-14441757708131683952007-12-07T11:20:00.001+05:302007-12-07T11:20:02.900+05:30

  Technorati Tags: நாளை நமதே இவ்வளவு நடக்கற வரைக்கும் நீங்கல்லாம் என்ன செஞ்சிக்கிட்டிருந்தீங்க?' என்று எரிச்சலுடன் இரைந்தார் வெங்கடேஸ்வரலு. ஏற்கனவே 'உள்ளே' சென்றிருந்த அரை பாட்டில் உயர் ரக மது அவரை உசுப்பிவிட்டிருந்தது. தன்னுடைய மருமகன்கள் இருவரையும் எரித்துவிடுவதுபோல் பார்த்தார். மேசையை சுற்றிலும் அமர்ந்திருந்த வெங்கடேஸ்வரலுவின் குடும்பத்தினர், முக்கியமாக மருமகன்கள் இருவரும் தலையைக்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-54641459555002596722007-12-01T11:12:00.000+05:302007-12-01T11:44:15.670+05:30

அண்ணாநகர் பூங்கா. இளம் மாலை நேரம் என்பதால் கூட்டம் குறைவாக இருந்தது.தன் எதிரில் அமர்ந்திருந்த ப்ரியாவை மவுனமாக பார்த்தாள் ஜோதிகா. கண்களில் துளிர்த்து நின்ற கண்ணீருடன் எங்கோ சூன்யத்தை பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்த அவளை பார்க்கவே பரிதாபமாக இருந்தது. இவளோட கம்பேர் பண்றப்ப நம்ம அம்மா, அப்பா எவ்வளவு நல்லவங்க! அப்பா எடுத்ததுக்கொல்லாம் பயங்கரமா கோபப்படறவர்தான். நம்ம முன்னாலயே அம்மாவ கை நீட்டி

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-90283677319815294342007-11-09T14:56:00.001+05:302007-11-09T14:56:40.049+05:30

அன்றைய வகுப்புகள் முடிந்து மாணவர்கள் சிறு, சிறு குழுவாக வெளியேற பரத்தும் வாசனும் அவர்கள் அமர்ந்த இடத்திலேயே அமர்ந்திருந்தனர். மாணவிகளுக்கென ஒதுக்கப்பட்டிருந்த வரிசையில் அமர்ந்திருந்த ஜோதிகா தன்னுடைய கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களை நெருங்கி நின்றாள். 'நீ போ ஜோதிகா. நானும் வாசனும் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி வரோம்.' என்றான் பரத். 'எதுக்கு? நீதான க்ளாஸ் முடிஞ்சதும் பிரின்சிய பாத்து பேசிட்டு போலாம்னு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-19481280951346520732007-11-02T12:59:00.000+05:302007-11-02T13:00:44.255+05:30

கல்லூரி நிர்வாகி நாகராஜுலு தன் எதிரில் நின்றிருந்த மாணவர் தலைவர் டேவிட்டையும் அவனுடன் நின்றிருந்த ஐந்தாறு வகுப்பு பிரதிநிதிகளையும் ஏளனமாக பார்த்தார். அவருடன் அவருடைய மனைவி அதாவது கல்லூரி கரஸ்பாண்டண்ட் வெங்கடேஸ்வரலுவின் மூத்த புதல்வி ரோகினி, அவளுடைய சகோதரி ரோஜா மற்றும் கல்லூரியின் துணை நிர்வாகியான அவளுடைய கணவர் பிரசாத் ஆகியோரும் மற்றும் கல்லூரி முதல்வர். அவர்களுக்கு பின்னால் கல்லூரியின் அடியாள்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-3540720510281914352007-11-01T14:25:00.000+05:302007-11-01T14:45:33.624+05:30

Technorati Tags: நாளை நமதேஅன்று கல்லூரி வளாகமே பதற்றத்துடன் இருந்தது.கல்லூரி முகப்பு வாயிலில் ஒட்டப்பட்டிருந்த அறிவிப்பே இதற்குக் காரணம்.வாசனும் மூர்த்தியும் கல்லூரி பேருந்தில் இருந்து இறங்கியதுமே முகப்பில் குழுமியிருந்த கும்பலைக் கவனித்தனர். கூட்டத்தில் இருந்த பலமாணவர்கள் தங்களுக்குள் காரசாரமான விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்தது தெரிந்தது.'வாடா என்னன்னு பாக்கலாம்.' என்றவாறு கூட்டத்தை நோக்கி நகர முயன்ற

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-69644595054951151752007-10-19T16:57:00.001+05:302007-10-19T17:13:28.106+05:30

அன்று ஜோதிகா வகுப்பு முடிந்து தனியாக கல்லூரி கேண்டீனை நோக்கி நடந்தாள்.காலையில் வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் அவசரத்தில் டிபன் பாக்ஸை எடுக்க மறந்ததன் விளைவு...கல்லூரி கேண்டீனில் சாப்பிடுவது இதுதான் முதல்...தினமம் கேண்டீனில் சாப்பிடும் மாணவர்கள் வகுப்பில் புலம்புவதை கேட்டிருந்தாலும் சரி பரீட்சித்துத்தான் பார்ப்போமே என்ற தைரியத்தில் கிளம்பினாள்.அவள் எதிர்பார்த்ததையும் விட கேண்டின் விசாலமாக இருந்தது.

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-23513877359574098342007-10-12T13:07:00.001+05:302007-10-12T13:07:29.316+05:30

Technorati Tags: நாளை நமதே அன்று வகுப்பில் நடந்த அசம்பாவிதத்தை அசை போட்டவாறு கல்லூரி வளாக வாசலில் பேருந்துகள் நிற்கும் இடத்தை நோக்கி நடந்தனர் பரத்தும் வாசனும். 'என்ன ப்ரதர் அந்த சதுர மண்ட  ஒங்களையும் போட்டு கலாய்ச்சுட்டானா?' பரத் சட்டென்று நின்று குரல் வந்த திசையை நோக்கி திரும்பினான். 'ஐ ஆம் டேவிட், ஐ.டி. செக்கண்ட் இயர்.' வாயெல்லாம் பல்லாக அகண்ட புன்னகையுடன வலக்கையை நீட்டியவாறு தன்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-11213296233826966482007-10-06T14:40:00.001+05:302007-10-06T14:40:19.049+05:30

வந்தனா வகுப்புக்குள் நுழைந்து கொண்டு வந்திருந்த புத்தகங்களை மேசை மீது வைத்துவிட்டு ஒரு நிமிடம் வகுப்பறையைச் சுற்றி பார்த்தார். மாணவர்களுள் பலரும் அமைதியாக தலையைக் குனிந்தவாறு அமர்ந்திருந்தனர். அன்றைய ஒர்க் ஷாப் வகுப்பில் நடந்து முடிந்திருந்த சம்பவம் நிச்சயம் ஒரு பிரச்சினையை ஏற்படுத்தும் என்பது பலருக்கும் தெரிந்துதானிருந்தது. கடந்த ஒரு வார கால அனுபவத்தில் எச்.ஓ.டி. ஒரு ஈகோ பிடித்த, வறட்டு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-14176232382999227912007-09-29T12:34:00.001+05:302007-09-29T12:34:05.310+05:30

அன்று வொர்க் ஷாப் வகுப்பு இருந்ததால் அதற்கென கல்லூரி நிர்வாகம் வழங்கியிருந்த சீருடையில் செல்ல வேண்டியிருந்தது. கரு நீல கலரில் சட்டையும் பேண்டும். காலில் கருப்பு நிற ஷூ. என்.சி.சி ஸ்டைலில்! தலையில் கேடட் தொப்பி சகிதம் சீருடையில் ப்ரியா படு ஸ்மார்ட்டாக இருந்ததை வொர்க் ஷாப்பில் குழுமியிருந்த அத்தனன கண்களும் மொய்த்தன. 'ஏய் ப்ரியா யூ லுக் ரியலி க்யூட்.' என்றாள் ஜோதிகா புன்னகையுடன். 'ஏன்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-61731047543648095212007-09-22T12:42:00.001+05:302007-09-22T12:42:51.386+05:30

'என்னடி சொல்றே? இதென்ன ஸ்கூலா மொபைல புடுங்கிக்கிட்டு பேரண்ட்ச வர சொல்றதுக்கு?''ஆமாம்மா' என்றாள் ஜோதிகா அழுகையினூடே 'எனக்கு அந்த காலேஜுக்கு போறதுக்கே புடிக்கலம்மா....'லதாவுக்கு சிரிப்பு வந்தது. 'ச்சீ... இதுக்கா அழுவறே... நா மன்னிப்பு லெட்டர் எழுதி தரேண்டி... அப்படியும் மொபைல குடுக்க மாட்டேன்னு சொன்னா வர்ற சனிக்கிழமை நானே வந்து ஒங்க பிரின்சிக்கிட்ட பேசறேன்.... அதுக்கெதுக்கு காலேஜுக்கு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-40251093013259017762007-09-21T11:11:00.000+05:302007-09-21T11:18:05.176+05:30

ராம்குமார் குடியிருப்புக்குள் நுழைந்ததும் அமைதியாக இருந்த டி.வி. பெட்டியை பார்த்தார். 'ஜோதி இன்னும் வரலையா?' என்றார்.'இல்லைங்க.' சமையலறையிலிருந்து வந்தது லதாவின் குரல்.'எட்டு மணிக்கு மேல ஆவுதே?'லதா படபடப்புடன் வெளியில் வந்தார். 'ஏன் சொல்ல மாட்டீங்க? அவ அன்னைக்கி காலேஜ் பஸ்சுக்கு பணம் கட்டிருங்கப்பான்னு கெஞ்சுனப்போ என்ன சொன்னீங்க?'கடுகடுவென்றிருந்த மனைவியின் முகத்தைப் பார்த்ததுமே, 'சரி, சரி....

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-19993570446114428832007-09-14T13:10:00.001+05:302007-09-14T13:10:50.567+05:30

ப்ரியா தன்னுடைய பேட்ஜில் இருந்த அறை எண்ணைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து நுழைந்தபோது முதல் வரிசையைத் தவிர ஏறக்குறைய வகுப்பிலிருந்த அனைத்து இருக்கைகளும் நிரம்பியிருந்தன. முதல் வரிசையை விட்டால் அறையின் இறுதி வரிசையில்தான் இடம் இருந்தது... அதுவும் இரு மாணவர்களுக்கு இடையில்...அறைக்குள் இருந்த மாணவ, மாணவியருடைய கண்கள் அனைத்தும் தன் மீது படிந்திருப்பதை அவளால் உணர முடிந்தது. 'டேய்... சூப்பராருக்கால்லே...'

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-46685448682449882442007-07-27T12:47:00.000+05:302007-07-27T14:04:26.952+05:30

பரத் அன்று காலை கல்லூரிக்கு கிளம்புவதற்கு முன்பு ஹாலில் நடுநாயகமாக மாட்டப்பட்டிருந்த தன் தாயின் புகைப்படத்தின் முன் கண்களை மூடி ஒரு நிமிடம் நின்றான். Be with me Mom throughout these four years... என்று அவனுடைய உதடுகள் முனுமுனுத்தன.'என்ன பரத் கிளம்பிட்டியா?' என்றவாறு வந்து நின்ற தன் தந்தை ராஜசேகரை திரும்பிப் பார்த்தான்.'Yes dad...' அவனுடைய குரலில் இருந்த சோகத்தை புரிந்துக்கொண்ட ராஜசேகர் ஒரு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-20006700703616585512007-07-26T12:44:00.000+05:302007-07-26T12:45:12.225+05:30

ஜோதிகா கல்லூரிக்கு முதல் நாள் கிளம்பிச் செல்லும்போது ராம்குமாரும் கூடவே செல்வதாக ஏற்பாடு. முந்தைய நாள் இதைக் குறித்து பெருத்த விவாதமே நடந்தது. 'எதுக்கு ஜோதி அப்பாவ வேணாங்கறே... first day.. காலேஜ் பஸ்சுக்கும் பணம் கட்டலே... இவ்வளவு தூரம் நீயே ஒத்தையா போயிருவியா?' என்றாள் லலிதா. 'போயிருவேம்மா... நா என்ன சின்ன குழந்தையா?''இங்கருந்து ஸ்டேஷன் வரைக்கும்னா சரி. அங்கருந்து பீச் வரைக்கும் ஒரு ட்ரெய்ன்.

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-61906271077982976222007-07-20T11:38:00.000+05:302007-07-20T11:39:21.118+05:30

இதுவரை...அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் பொறியியல் பட்டப் படிப்பிற்கான கவுன்சிலிங் துவங்கி மளமளவென்று இடங்கள் நிரப்பப்பட்டன.நம்முடைய கதைக்களத்தின் நாயகனான வேல் முருகன் பொறியியல் கல்லூரி அரசு கவுன்சிலிங்குக்கு விட்டுக் கொடுத்த அனைத்து கூடுதல் கட்டணம் இல்லாத இலவச இடங்களும் கவுன்சிலிங் துவங்கி இரண்டு வாரங்களுக்குள்ளேயே நிரம்பிவிட பரத்தின் நண்பர்கள் பலருக்கும் அவன் தெரிந்தெடுத்திருந்த கல்லூரியில் இடம்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-73209985585962232132007-07-19T12:16:00.000+05:302007-07-19T12:17:52.869+05:30

சென்னையிலுள்ள செல்வந்தர்கள் பலரும் வசிக்கும் பகுதியான அடையாறில் ஓரு சொகுசு பங்களா..பங்களாவின் முகப்பில் சுமார் ஒரு கால்பந்தாட்ட களத்திற்கு நிகரான புல்வெளி... பச்சைப் பசேலென.. நடுவில் இருபத்திநாலு மணி நேரமும் பூமழை பொழியும் ஃபவுண்டன்.பங்களாவின் முகப்பை சாலையிலிருந்து முற்றிலும் மறைத்தவாறு ஏழடி உயர காம்பவுண்ட் சுவரையொட்டி வளர்க்கப்பட்ட விசிறி வாழை மரங்கள் வரிசையாக..சுமார் ஐம்பது வருடங்களுக்கு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-48215043671457868812007-07-18T13:00:00.000+05:302007-07-18T13:01:36.061+05:30

மாலதி அன்று வீடு திரும்பியபோது இருட்டிவிட்டிருந்தது.சாதாரணமாகவே அலுவலகம் முடிந்தவுடனேயே புறப்பட்டுவிடும் பெண்கள் குழுவினருடன் அவளும் புறப்பட்டுவிடுவாள். பாரீஸ் கார்னரிலிருந்து பஸ் பிடித்து வீடு திரும்பும்போது ஆறு மணியாகிவிடும். மாலதி அழைப்பு மணியில் கைவைத்ததுமே காத்திருந்ததுபோல் ப்ரியா வாசற்கதவைத் திறந்துவிடுவது வழக்கம். ஆனால் அன்று குடியிருப்பின் வாசலிலிருந்த அழைப்பு மணியை பலமுறை அடித்தும் கதவு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-84094633355800877412007-07-12T13:00:00.000+05:302007-07-12T14:13:54.120+05:30

பஞ்சாபகேசன் தன் எதிரில் அமர்ந்திருந்த இரு புதல்வர்களையும் பார்த்தார்.வாசனுடைய முகம் சோகத்தில்.... மூர்த்தியின் முகத்தில் முகத்தில் தெரிந்தது மகிழ்ச்சியா, இளக்காரமா என்பது அவருக்கு புரியவில்லை.இருவரும் அதிகபட்சம் ஐந்து நிமிட இடைவெளியில் பிறந்தவர்கள் என்றாலும் இவர்களுக்குள்தான் எத்தனை வேற்றுமை என்று நினைத்தார். உணவு மேசையின் வலப்பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த தன் மனைவியைப் பார்த்தார். 'நீ என்ன சொல்றே?'

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-54528187284811232092007-07-11T12:23:00.000+05:302007-07-11T12:24:47.311+05:30

'எனக்கு நாளைக்கு கவுன்சிலிங்டா. நாம எந்த காலேஜ்ல சேரணுங்கறத இன்னைக்கி டிசைட் பண்ணிறணும்... அதுக்குத்தான் ஒங்கள மறுபடியும் வரச்சொன்னேன்.' என்றான் பரத். அவனுடைய நண்பர்கள் பலரும் கவுன்சிலிங் துவங்கி ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகுதான் செல்ல முடியும் என்பதால் அவர்கள் சேரவிருக்கும் கல்லூரியையே எப்படி அவனும் தெரிவு செய்வது என்பதை தீர்மானிக்க மீண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் அவனுடைய நண்பர்கள் குழுவுடன் அமர்ந்து

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-75567153961420783022007-07-06T10:53:00.000+05:302007-07-06T11:01:06.173+05:30

அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் ரேங்க் பட்டியலையும் வெவ்வேறு நிலைக்கான கவுன்சிலிங் தேதிகளையும் இணையதளத்தில் பார்த்த சுந்தர் எப்படியிருந்தாலும் தன்னுடைய கவுன்சிலிங் தேதி வரும் சமயத்தில் தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளிலுள்ள ஃப்ரீ சீட்டுகளில் தனக்கு கிடைக்க வாய்ப்பில்லை என்று நினைத்தான். கவுன்சிலிங் துவங்கி சுமார் இரண்டு வாரங்கள் கழித்தே அவனுடைய மதிப்பெண்களூக்கான கவுன்சிலிங் தேதி அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது.போன தடவ

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-2148145376753077542007-06-29T11:54:00.000+05:302007-06-29T11:55:30.977+05:30

'ஒனக்கு என்னைக்கி கவுன்சிலிங் வருது?'ஜோதிகா பதிலளிக்காமல் டி.வியையே பார்த்தவாறு அமர்ந்திருக்க ராம்குமார் எரிச்சலுடன் எழுந்து சமையல்கட்டில் வேலையாயிருந்த தன் மனைவியிடம் சென்றார். 'ஏய்.. என்னாச்சி அவளுக்கு? ஏன் உம்முன்னு ஒக்காந்திருக்கா?''அவளுக்கு கவுன்சிலிங் வரும்போது எல்லா நல்ல காலேஜுலயும் சீட் முடிஞ்சிருக்கும் போலருக்கு... அதான் கோபம்.... நீங்க வேற எதையாவது சொல்லி எரிச்சல் மூட்டிறாதீங்க?'

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-60449060349763684652007-06-14T12:43:00.000+05:302007-06-14T12:50:48.231+05:30

'Your parents have not come with you?' எதுக்கு வரணும் என்ற கேள்வி மனதுக்குள் எழுந்தாலும் பணிவுடன் பதிலளித்தாள் ப்ரியா. 'No Madam... I am staying with my Mother. She is not in station.' அவளுடைய பதிலில் திருப்தியடையாமல் சந்தேகத்துடன் அவளைப் பார்த்தார் சென்னை எத்திராஜ் பெண்கள் கல்லூரி முதல்வர். 'Your father?' ப்ரியாவுக்கு எரிச்சல் மண்டிக்கொண்டு வந்தது. தளபதியில் ரஜினி ஓ! நீ அப்பன், ஆத்தா இல்லாதவனா

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-7022964180602762452007-06-13T13:53:00.000+05:302007-06-13T14:02:20.678+05:30

'ஏய் ஜோதி, என்ன டல்லாருக்கே?'ஜோதிகா தன் தோழி விஜியைப் பார்த்தாள். 'பின்னெ என்னடி? நா எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு படிச்சேன் தெரியுமா? ப்ளஸ் டூவுல என்னெ விட கம்மியா வாங்குனவளுங்களவிட எனக்கு என்ட்ரஸ்சுல கம்மியா போயிருச்சுடி.. அத நினைச்சாத்தான் மனசு ஆறல...''சரிடி... அதான் தெரியுதே.. எனக்குந்தா கம்மியாயிருச்சி.. அத விடு.. எந்த காலேஜ்னு டிசைட் பண்ணிட்டியா?'ஜோதிகா பதிலளிக்காமல் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-57277714271507579902007-06-08T12:39:00.000+05:302007-06-08T12:40:05.327+05:30

'டேய் வாசன்.. என்னாச்சி? ஏன் நிறுத்திட்டே மேல படிடா..'இரண்டு மணி நேரத்திற்கும் மேல் கால்கள் கடுக்க அண்ணா பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் வரிசையில் நின்று விண்ணப்ப படிவத்தை வாங்கிக்கொண்டு வெளியே வந்தபோது 'டேய், எங்கயாவது பக்கத்துல ஹோட்டல்ல ஒக்காந்து இத படிக்கலாம்டா... எங்கள்ல பாதி பேருக்கு இதுல எழுதியிருக்கறதே புரியாது... நீதான் நம்ம க்ரூப்ல அறிவுஜீவி... நீ படிச்சிட்டு சொல்லு...' என்றது நண்பர்கள் குழு

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-44253156439257722832007-06-07T12:00:00.000+05:302007-06-07T12:12:49.156+05:30

கணினி முன் அமர்ந்திருந்த பரத்தைச் சுற்றிலும் அவனுடைய நண்பர்கள்....'என்னடா இன்னுமா டவுன்லோட் ஆவுது...?' என்றான் ஒருவன்...'பின்னே... அண்ணா யூனிவர்சிட்டின்னா சும்மாவா... எவ்வளவு இன்ஸ்ட்ரக்ஷன் இருக்கும்? பெரிய ஃபைலா இருக்கும் பாரேன்.. அதான் இவ்வளவு நேரம்....' என்றான் இன்னொருவன்...'அடப் போடா.. என்ன இன்ஸ்டரக்ஷன் இருக்கப் போவுது பெருசா... நமக்கெல்லாம் கெடைக்கப் போறதில்ல... எதுக்கு இதையெல்லாம் டவுன்லோட்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-6180038655986233052007-06-06T12:03:00.000+05:302007-06-06T12:10:05.285+05:30

ஸ்டெல்லா அன்று வீடு திரும்பிய நேரத்தில் வழக்கம் போலவே மகள் ஷாலினியைத் தவிர வீட்டில் யாரும் இருக்கவில்லை.வீட்டிலிருந்த அனைவரிடமும் ஆளுக்கொரு சாவி இருந்ததால் அவள் வாசற்கதவை திறந்து ஹாலிலிருந்த சோபாவில் கையிலிருந்தவற்றை வீசிவிட்டு கால்களை நீட்டியமர்ந்து சாய்ந்துக்கொண்டாள்.. எதிரிலிருந்த சோபாவில் கிடந்த ஷாலினியின் துப்பட்டா, தரையெங்கும் இறைந்துக்கிடந்த புத்தகப்பை, டிஃபன் பாக்ஸ், சாக்ஸ், ஷூ

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-32827070170638577922007-06-01T12:52:00.000+05:302007-06-01T12:53:08.643+05:30

லதா காலையில் எழுந்ததுமே தன்னுடன் படுக்கையில் படுத்திருந்த தன் மகள் ஜோதிகாவைப் பார்த்தாள். கண்களை மூடியவாறு படுத்திருந்தாலும் அவள் உறக்கத்தில் இல்லை என்பது தெரிந்தது.முந்தைய நாளின் ஏமாற்றம் அவளுடைய முகத்தில் நன்றாகவே தெரிந்தது. எப்போதும் வாயடித்துக்கொண்டு கலகலப்பாக வளையவரும் அவளை இப்படியொரு கோலத்தில் காண்பது பாவமாக இருந்தது. 'இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் படுத்திருக்கட்டும்...' கலைந்துக்கிடந்த அவளுடைய

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-40560452141487323112007-05-31T11:05:00.000+05:302007-05-31T11:22:07.932+05:30

வாசனும் மூர்த்தியும் ப்ரவுசிங் செண்டரிலிருந்து பள்ளி நண்பர்களுடன் வெளியே வந்தனர். மூர்த்தி மற்றவர்களுடன் கலக்காமல் சற்று விலகி நடந்ததைக் கவனித்தான் வாசன்... 'டேய் என்னடா... அப்செட்டாயிட்டியா?'மூர்த்தி தோள்களைக் குலுக்கிக் கொண்டு எங்கோ பார்த்தான்... அவனுடைய முகம் வாடியிருந்தது. இரட்டை சகோதர்கள் இருவரும் சேர்ந்துதான் நுழைவுத் தேர்வுக்கு தயாரித்தார்கள். ஒரே பயிற்சி வகுப்புக்குத்தான் சென்றார்கள்..

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-23074393681533191342007-05-25T14:10:00.000+05:302007-05-25T14:23:24.641+05:30

'கங்கிராஸ்டி ப்ரியா'ஏதோ நினைவாக இருந்த ப்ரியா திடுக்கிட்டு தன் தாயைப் பார்த்தாள். 'என்னத்தடி யோசிச்சிண்டுருக்கே... ஏன் ஒரு மாதிரியா இருக்கே... நீ எதிர்பார்த்த மார்க்தான் வந்துருக்குல்லே...' என்றாள் மாலதி.ப்ச்... என்றாள் ப்ரியா சுவாரஸ்யமில்லாமல்... 'என்னம்மா பிரயோசனம்? யூனிவர்சிட்டியில நிச்சயம் கிடைக்கப் போறதில்ல...'மாலதி வியப்புடன் தன் மகளைப் பார்த்தாள். 'ஏன் அப்படி சொல்றே... நீதான் 290

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-48626718298629910722007-05-18T12:41:00.000+05:302007-05-18T12:51:26.199+05:30

'என்னடா, ஒங்கப்பாகிட்டருந்து ஃபோன் வந்துதா இல்லையா?'தன்னுடைய தாயின் குரலிலிருந்த கிண்டலை கவனித்த சுந்தர் எரிச்சலுடன் திரும்பி அவளைப் பார்த்தான். 'எதுக்கு கேக்கறே? ஏன், நீ ஒன்னும் பண்ண மாட்டியா?'ப்ரேமா ஏளனத்துடன் தன்னுடைய மூத்த மகனைப் பார்த்தாள். 'ஏன்.. இதுக்கு மட்டும் நா கேக்குதா? ஒரு வாரம் ஊர்ல இல்லேன்னதும் எனக்கு தெரியாம வீட்ட மாத்திக்கிட்டு ஓடி வந்தவனுங்கதானடா நீங்க ரெண்டு பேரும்?'அப்படியே

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-35994779799813521372007-05-17T11:21:00.000+05:302007-05-17T11:22:23.480+05:30

'அண்ணா யூனிவர்சிட்டியில ஃபர்ஸ்ட் பேட்சிலயே கிடைச்சிரும்னு நினைக்கேன்... என்ன பரத்?'அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் வலைதளத்தில் தன்னுடைய நண்பர்களுடைய மதிப்பெண்களை தேடிப்பிடிப்பதில் மும்முரமாயிருந்த பரத் திரும்பி தன் தந்தையை பார்த்தான். 'அஞ்சி நிமிசம் டாட்... என் ஃப்ரெண்ட்ஸ் யாருக்குமே அண்ணா யூனிவர்சிட்டியோட சைட்ட ஆக்சஸ் பண்ண முடியலையாம்... எல்லா ப்ரவுசர் செண்டர்லயும் பெருசா க்யூ நிக்கிதாம்... அதான்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-60814403840304543512007-05-16T14:46:00.000+05:302007-05-31T12:08:43.627+05:30

ராம்குமார் அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்பியபோது வரவேற்பறை இருளில் மூழ்கிருப்பதைப் பார்த்தார். சாதாரணமாக அந்த நேரத்தில் டிவி அலறிக்கொண்டிருக்கும். 'ஏய் ஜோதி ஒனக்கு மட்டும் கேட்டா போறாதா? இந்த அப்பார்ட்மெண்டுக்கே கேக்கறா மாதிரி வச்சிருக்கே?' என்பார் தன் மகள் ஜோதிகாவிடம்.'ஜோதி வீட்ல இல்லையா?' என்றார் வாசற் கதவைத் திறந்த தன் மனைவி லதாவிடம்.லதா, 'இருக்கா...' என்றார் சுவாரஸ்யமில்லாமல்.சோபாவில்

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-11699924835556728772007-05-15T12:21:00.000+05:302007-05-15T12:26:40.920+05:30

வேல் முருகன் பொறியியல் கல்லூரி.இதுதான் நம்முடைய தொடரின் களம். கதாநாயகன் என்றும் கூறலாம். சென்னை புறநகரில் சுமார் ஐம்பது ஏக்கருக்கும் கூடுதல் நிலத்தில் ( அரசியல்வாதிகள் சிலரின் 'தயவில்' சலுகை விலையில் ஆர்ஜிதம் செய்து, மன்னிக்கவும், ஆக்கிரமித்து ) எழுப்பப்பட்ட சாம்ராஜ்ஜியம். இதற்கு சகோதர, சகோதரி நிறுவனங்களும் உண்டு. வேலன் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி,ரோகினி பாரா மெடிக்கல் கல்லூரி,கற்பகம் கலைக் கல்லூரி

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-43688142276066199892007-05-11T11:30:00.000+05:302007-05-11T15:25:45.352+05:30

இரண்டாம் பாகம் - நிறைவுப் பகுதி'சரிய்யா... நீங்க சொல்றதெல்லாத்தையும் நான் ஒத்துக்கறேன்... ஃபிலிப் சுந்தரத்துக்கு இனிஷியேட்டிவ்னு என்னமோ சொன்னீங்களே அது இல்லதான்... அவருக்கு அவரோட வாழ்க்கையிலயே பெருசா சாதிக்கணுங்கற விருப்பமில்ல... ஆஃபீஸ் விட்டா வீடு.. மிஞ்சிப் போனா பக்கத்துலருக்கற க்ளப்ல போயி பேட்மிண்டன் ஆடுவார்... சனி, ஞாயிறு ஆனா கோவில்... இதான் அவரோட ஒலகமே... ஆனா அவருக்கு இருக்கற தெய்வ பக்தி

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-54275279636384411422007-05-10T12:12:00.000+05:302007-05-10T12:13:29.797+05:30

மகளின் திருமண வேலைகள் நிமித்தம் கடந்த இருதினங்களாக விடுப்பிலிருந்த பாபு சுரேஷ் அன்று அலுவலகம் செல்ல தீர்மானித்து குளித்து முடித்ததும் உணவு மேசையில் சென்றமர்ந்தார். இதை எதிர்பாராத சுசீந்தரா, 'என்னங்க இவ்வளவு சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க.. நீங்க இன்னைக்கிம் லீவுன்னுல்ல நினைச்சேன்... ப்ரேக் ஃபாஸ்ட் ரெடியாகலையே?' என்றால் பதறியவாறு..பாபு மேசையின் மீது கிடந்த செய்தித்தாளை புரட்டியவாறு, 'காப்பி மட்டும் குடு.

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-52927144790166225192007-05-09T14:20:00.000+05:302007-05-09T14:22:04.782+05:30

சேதுமாதவன் தினமும் இரவில் க்ளப்பில் தன் சிநேகிதர்களுடன் சீட்டாடுவதும் மூச்சு முட்ட குடிப்பதும் வாடிக்கையென்றாலும் அடுத்த நாள் காலையில் அலாரம் வைக்காமலே ஆறு மணிக்கு எழுந்துவிடுவார். ஆனால் அதற்குப் பிறகு அன்று நாள் முழுவதும் எந்த அதிகாரி அல்லது எந்த ஊழியருக்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்பதை ஆராய்வதிலேயே ஆழ்ந்துவிடுவார்.வங்கியில் முதல்வருக்கு அடுத்தவர் என்ற பதவி அவருக்கு பல சலுகைகளை

Tbr Josephhttps://profiles.google.com/114898708913347932066noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-47099014530217023622007-05-04T12:11:00.000+05:302007-05-04T12:18:53.039+05:30

சோமசுந்தரமும் அவருடைய ஒரே மகள் பூர்ணிமாவும் ஹாலுக்குள் நுழைய நாடார் புன்னகையுடன் தன் மகள் வயதொத்த பூர்ணிமாவைப் பார்த்து புன்னகைத்தார். 'வாங்கம்மா.. வர்ற வழியில என்னெ பத்தி டாக்டர் சொல்லாம இருந்துருக்க மாட்டாரே... நல்லபடியா சொன்னாரா... இல்லே...'பூர்ணிமா தன் தந்தை வழியாக மட்டுமில்லாமல் ராசம்மாள் பிரசவத்திற்காக தங்களுடைய மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்ததிலிருந்தே சிலுவை மாணிக்கம் நாடாரைப் பற்றி

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-71210373329174679532007-05-02T12:38:00.000+05:302007-05-02T12:40:02.102+05:30

ஃபிலிப் சுந்தரம் அலுவலகம் சென்றடைந்ததுமே தன்னுடைய காரியதரிசி ராஜியை அழைத்தார்.'இன்னைக்கி ஈவ்னிங் நாலு மணிக்கு நம்ம மீட்டிங் ஹால்ல ஒரு கண்டோலன்ஸ் மீட்டிங்குக்கு ஏற்பாடு பண்ணுங்க ராஜி. மிஸ்டர். மாணிக்கவேலோட வய்ஃபும் ஃபாதரும் அப்புறம் அவங்க டாட்டர் மிஸ் கமலியோட மரணத்துக்கு அஞ்சலிக்காக இந்த கூட்டம்னு ஒரு டி.ஓ. லட்டர் அடிச்சி கொண்டு வாங்க. Whoever wants to attend the funerals can go after the meeting

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-37390752901501509252007-04-27T12:04:00.000+05:302007-04-27T12:05:20.133+05:30

சமையலறையிலிருந்து காப்பி கோப்பையுடன் வந்த நளினியைப் பார்த்தாள் வந்தனா... காலையிலிருந்தே அவள் ஏதோ பதற்றத்துடன் காணப்படுவது தெரிந்தது. ஆனால் என்ன என்றுதான் விளங்கவில்லை...காப்பிக் கோப்பையை அவளிடம் கொடுத்துவிட்டு சமையலறையை நோக்கி நகர முயன்றவளுடைய கையைப் பிடித்து நிறுத்தினாள்.. 'என்ன நளினி என்ன விஷயம்? ஏன் ஏதோ டென்ஷனோட இருக்கா மாதிரி.... நந்து ஏதாச்சும் சொன்னாரா? எங்க அவர் காலைலருந்தே காணம்?' நளினி

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-27694276731608414012007-04-26T12:21:00.000+05:302007-04-26T12:22:55.161+05:30

வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு செம்பூர் கார்டனை நெருங்கிய மைதிலி சாலையில் இடதுபுறத்திலிருந்த மருத்துவர் ராஜகோபாலனின் மருத்துவமனையைப் பார்த்தாள். This is where my life took a turn for the worse என்று நினைத்தாள். அவளையுமறியாமல் ராஜகோபாலனின் மீது கோபம் எழுந்தது. அவரை சந்தித்து சூடாக நாலு கேள்விகளைக் கேட்டாலென்ன என்று நினைத்தாள். அடுத்த நொடியே அவர மட்டும் சொல்லி என்ன பிரயோசனம்? என்ன என்று தோன்றியது.

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-81524683006629484232007-04-25T12:50:00.000+05:302007-04-25T13:14:51.766+05:30

தனபால்சாமிக்கும் அலுவலகம் செல்லும் வழியில் அன்றைய தினத்தாள்களை படிக்கும் வழக்கமிருந்தது. ஆகவே மறக்காமல் தினமும் வீட்டிற்கு வரும் பத்திரிகைகளை தன்னுடன் எடுத்துச் செல்வது வழக்கம். அன்று காலையில் புவனா தன்னிடம் காட்டிய பக்கத்திலேயே மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்த பத்திரிகையை எடுத்ததுமே அவர் கண்ணில் பட்டது --------------- வங்கியின் முந்தைய தின பத்திரிகை நிரூபர் கூட்டத்தைப் பற்றிய செய்தி!அதில்

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-56557009696917114712007-04-17T12:57:00.000+05:302007-04-17T12:58:26.781+05:30

சாதாரணமாக ஃபிலிப் சுந்தரம் அலுவலகம் செல்லும் வழியில்தான் அன்றைய தினத்தாள்களை வாசிப்பது வழக்கம்.அவருடைய வாகன ஓட்டுனர் அவருடைய இல்லத்திற்கு வரும்போது அன்றைய ஹிந்து, இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரஸ் ஆங்கில தினத்தாள்களை கொண்டு வந்துவிடவேண்டும் என்பது ஏற்பாடு. அவருடைய இல்லத்திலிருந்து அலுவலகம் சென்று சேர அரை மணிக்கும் கூடுதல் ஆகும் என்பதால் இரண்டு தினத்தாள்களிலுமுள்ள தலைப்புச் செய்திகளை படித்து முடிக்க வசதியாக

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-36684446447993214042007-04-11T12:31:00.000+05:302007-04-11T12:32:04.920+05:30

தன்னுடைய அறையிலிருந்து வெளியேறியதுமே ஹாலில் அமர்ந்திருந்த பெற்றோர் இருவரும் தன்னுடைய முகத்தை கூர்ந்து பார்த்ததை உணர்ந்த மைதிலி தன்னுடைய நாடகத்தை அரங்கேற்ற துவங்கினாள். 'எதுக்கு ரெண்டு பேரும் எம் மொகத்த பாக்கறேள்? நேத்து அப்பா செஞ்ச காரியத்துல நேக்கு கொஞ்சம் வருத்தம்தான். ஆனா ராத்திரி ரொம்ப நேரம் யோசிச்சி பாத்தேன். அப்பா நினைக்கறதுல தப்பில்லன்னு தோனிச்சி. அதுக்கப்புறம்தான் நிம்மதியா தூங்கினேன்..

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-6577059302219825392007-04-10T13:01:00.000+05:302007-04-10T13:03:22.705+05:30

அந்த நேரத்திலும் தாம்பரம் பேருந்து நிலையம் பரபரப்புடன் இருந்தது.. தன் முன்னே நின்ற கூலிப்படை தலைவனையும் சற்று தள்ளி நின்றிருந்த அவனுடைய சகாக்களையும் பார்த்தார் ரத்தினவேலு. நல்லவேளையாக எவனும் தன்னையும் இந்த கும்பலையும் சேர்த்து பார்த்து நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வாய்ப்பில்லை என்று நினைத்தார். 'எலேய் ஏளுமல.. நா ச்சொன்னது பூராவும் வெளங்கிருச்சில்ல... பெறவு நான் போனதும் எதையாச்சும் செஞ்சி கொளப்பிர

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-18259074472343881392007-04-05T11:23:00.000+05:302007-04-05T11:28:41.621+05:30

நேற்றைய இரவிலிருந்து சற்று முன் மாதவனின் தொலைபேசி அழைப்பு வரும்வரை நடந்தவைகளில் மூழ்கியிருந்த ஃபிலிப் சுந்தரம் சட்டென்று நினைவுக்கு வந்தவராய் எழுந்து தன்னுடைய செல்பேசியில் வந்திருந்த அழைப்புகளின் பட்டியலிலிருந்த ஒரு எண்ணைத் தேடிப்பிடித்து டயல் செய்தார்.எதிர்முனையில் சற்று நேரம் மணி ஒலித்துக்கொண்டேயிருக்க துண்டித்துவிடலாமா என்று அவர் நினைத்த நேரத்தில், 'யார் வேணுங்க?' என்ற ஒரு இளம் பெண்ணுடைய

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-79983968882782081042007-03-29T14:40:00.000+05:302007-03-29T14:47:29.076+05:30

சுந்தரலிங்கம் தன் கண்களை நம்பமுடியாமல் பத்திரிகையையே பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்தார். எதிரே டீப்பாயிலிருந்த காப்பி ஆறி அவலாகிப்போயிருந்தது.எப்படி இந்தாளால இப்படியெல்லாம் சிந்திக்க முடியுது? என்னன்னு சொல்றது?'என்னங்க காலங்கார்த்தால அப்படியென்ன யோசனையில ஒக்காந்திருக்கீங்க? காப்பிய வச்சிட்டுப் போயி பத்து நிமிஷத்துக்கு மேலாச்சிதே? அப்படியே இருக்கு?' என்றவாறு ஹாலுக்குள் நுழைந்த கனகா தான் பேசுவதை

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-45770178702875962112007-03-28T12:26:00.000+05:302007-03-28T12:27:36.147+05:30

எதிர்முனையில் சிலுவை மாணிக்கம் நாடாராக இருக்கும்பட்சத்தில் என்ன செய்வதென ஆலோசித்தவாறே எடுத்த ஃபிலிப் சுந்தரம் எதிர்முனையில் தன்னுடைய முதல்வர் மாதவன் என அறிந்ததும், 'சார் நீங்களா? நானே ஒங்கள கூப்பிடணும் இருந்தேன்.. ஆனா எப்படின்னு தெரியாமத்தான் தயக்கத்தோட...' என தடுமாறினார்.'It's ok.. Mr.Philip.. நா ஒங்கள கூப்ட்டது எதுக்குன்னு சொல்லிடறேன்.. கொஞ்ச நேரம் பொறுமையா கேளுங்க.'ஃபிலிப் ஏதோ முக்கியமான

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-56775310247391502472007-03-27T12:21:00.000+05:302007-03-27T12:31:16.078+05:30

மார்கழிக் குளிரிலும் விடியற்காலையில் எழுந்து குளிர்ந்த நீரில் குளித்துவிடவேண்டும் சிலுவை மாணிக்கம் நாடாருக்கு.'வாணம் பாத்த பூமியில பொறந்து வளந்த ஒடம்புடா இது. ஏசி ரூம்ல தூங்குனாலும் பளக்கம் விட்டுருமா என்ன? அன்னக்காவடியா இருந்தப்போ காலங்கார்த்தால எழுந்து ரோட்டுக் குளாவுலருந்து எப்பவாச்சும் அதிசயமா வர்ற தண்ணியில குளிச்சிப்போட்டு வெடவெடன்னு நடுங்கிக்கிட்டு கிளிஞ்ச துண்டால தலைய தொடச்சும் தொடைக்காம

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-19637885788536272222007-03-23T14:13:00.000+05:302007-03-23T14:18:59.062+05:30

சாதாரணமாக காலையில் கண் விழிக்கையில் முந்தைய தினம் நடந்த எந்தவொரு நிகழ்வையும் குறித்து எதிர்மறையான சிந்தனைகள்எதுவுமில்லாமல் கண்களை மூடி படுக்கையறை ஷெல்ஃபில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் கர்த்தரின் படத்திற்கு முன்னால் ஒரு சில நிமிடங்கள் நின்றுபிரார்த்திவிட்டு நாளை துவக்குவார் ஃபிலிப் சுந்தரத்தின்.ஆனால் அன்று காலையில் கண்விழித்தபோதே தனக்குள் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத கலக்கத்தை உணர்ந்தார். முந்தைய தினம் நடந்த

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-35815818784088349852007-03-16T12:35:00.000+05:302007-03-16T12:43:53.477+05:30

'இப்ப என்ன நடக்கும்னு நினைக்கீங்க ரவி?'தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை அணைத்துவிட்டு தன் எதிரில் அமர்ந்திருந்த வழக்கறிஞர் நாராயணசாமியைப் பார்த்தான் ரவி. அவனருகில் கவலையுடன் மஞ்சு.'தெரியலையே சார்.. புது சேர்மன் சார்ஜ் எடுத்திருக்கறது எனக்கு நல்லதுதான்னு நினைச்சிக்கிட்டிருந்த நேரத்துல இப்படி.. என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல சார். எல்லாம் என் நேரம்னு நொந்துக்கறத தவிர வேற என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல..''எதுக்கு ரவி

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-18459405490057831622007-03-15T12:49:00.000+05:302007-03-15T12:58:20.819+05:30

'என்னடே இப்ப என்ன செய்யறதா உத்தேசம்?'ரத்தினவேலுவின் குரலிலிருந்த எகத்தாளம் ராசேந்திரனுக்கு எரிச்சலை அளித்தாலும் அதைக் கவனியாதவன்போல் பதில் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தான்.'துண்ட தூக்கி தோள்ல போட்டுக்கிட்டு ஊரப் பாக்க ஓடிற வேண்டியதுதான்.. அதான நினைக்கே?'விடமாட்டார் போலிருந்தது... எதையாவது சொல்லி தற்போதைக்கு சமாளிக்க வேண்டும். ரெண்டு நாளா தாகத்த தணிக்க முடியாம நா படற பாடு இவருக்கெங்க தெரியப் போவுது. அங்க

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-43505213406434501782007-03-07T13:56:00.000+05:302007-03-07T14:02:05.162+05:30

பாபு சுரேஷ் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியிலிருந்து கண்களை எடுக்க முடியாமல் பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்தார்.'என்னங்க இது? ஒங்க பேங்க்ல வேல பாக்கற எல்லாருக்கும் ஏதாச்சும் பிரச்சினை போலருக்கே.' என்ற தன் மனைவியை திரும்பி பார்த்தார். 'ஏன் அப்படி சொல்றே.. நமக்கு என்ன பிரச்சினை இப்போ?'சுசீந்தரா வியப்புடன் தன் கணவனைப் பார்த்தாள். 'என்னங்க ரொம்ப கூலா சொல்றீங்க.. போன ரெண்டு நாளா ரம்யாவ காணாம நாம பட்ட பாட்டை

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-29500187595439299142007-03-02T13:50:00.000+05:302007-03-02T14:04:15.149+05:30

எஸ்.பி தனபால்சாமி கமிஷனர் அலுவலகத்தில் நடந்த கூட்டம் முடிந்ததும் கூட்டம் நடந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்து வராந்தாவில் நின்று ஒரு சிகரெட்டைப் பற்றவைத்தவாறு யோசைனையுடன் நின்றிருந்தார் சிறிது நேரம்.'சார்..' என்ற குரல் கேட்டு திரும்பினார். எதிரே வாசலில் நின்றிருந்த காவலர்.'என்ன சண்முகம், எப்படியிருக்கே. கையில என்ன?'சண்முகம் தன் கையில் சற்று முன் ஜோ விட்டுச் சென்றிருந்த அடையாள அட்டையை நீட்டினார். '

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-73551635061838128832007-03-01T12:33:00.000+05:302007-03-01T12:46:58.452+05:30

அறைக்கதவுகளை தாளிட்டுவிட்டு தத்தி தத்தி நடந்து கட்டிலை அடைந்த சீனி தன் கைத்தாங்கிகளை உதறிவிட்டு படுக்கையில் விழுந்தான்.கண்கள் உத்திரத்திலேயே நிலைகுத்தி நின்றன..Why should this happen? Why only to me? What did I do to deserve this?எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு மைதிலிய சம்மதிக்க வச்சேன்..அப்பாவும் மனசு மாறி மைதிலிய ஏத்துக்க ஆரம்பிச்சிருக்கறப்போ ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்குது?Where do I go from here?

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-69903939423722294122007-02-28T14:13:00.001+05:302007-02-28T14:38:46.864+05:30

அன்று இரவு நாடார் சற்று முன்னதாகவே வீட்டை வந்தடைந்திருந்தார்.அன்று மாலை அவருடைய ஆடிட்டரிடமிருந்து ராசேந்திரனும் அவனுடைய தந்தையும் வந்து சென்ற விவரம் அறிந்ததிலிருந்தே மனம் ஒரு நிலையில் நில்லாமல் அவரை அலைக்கழித்தது.ராசேந்திரனைப் பற்றிக் கூட அவர் கவலைப்படவில்லை. அவன் ஒரு சுகவாசி ஆனால் ஆபத்தில்லாதவன் என்பது அவருக்கு தெரியும். ஆனால் அவருடைய சம்மந்தி ரத்தினவேல் அப்படிப்பட்டவரல்ல.சுமார் இருபது

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-89365045592630008672007-02-22T14:55:00.000+05:302007-02-22T14:56:18.147+05:30

சாதாரணமாக வந்தனா அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்ப இரவு எட்டு மணிக்கு மேலாகிவிடும்.சோர்வுடன் வீடு வந்து சேர்ந்ததுமே முகம், கை, கால் கழுவிக்கொண்டு முதலி ஸ்டவ்வைப் பற்ற வைத்து சூடாக ஒரு ஸ்ட்ராங் காப்பியைக் குடித்துவிட்டு அன்றைய இரவு எட்டு மணி சன் நீயூசைப் பார்ப்பது வழக்கம். அதற்குப் பிறகு அன்று காலையில் சமைத்து ஃபிரிட்ஜில் வைத்தவற்றை எடுத்து மைக்ரோ வேவில் சூடாக்கி பேருக்கு கொறித்துவிட்டு குளித்து

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-67830108934957433642007-02-21T14:45:00.001+05:302007-02-21T14:51:45.682+05:30

ஜோவும் மாணிக்கவேலுவுடன் அன்று வீடு திரும்பியபோது இரவு பத்து மணியைக் கடந்திருந்தது.ராணியின் உடலைப் பெற்றுக்கொண்டு முதலில் வீடு திரும்பிய ஜோ வீட்டு பூட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு ஆம்புலன்ஸ் ஓட்டுனரிடம் 'சார் கொஞ்சம் காத்திருக்கணுமே.' என்றான் சோர்வுடன். 'ஒங்க கஷ்டம் புரியுது சார்.. ஒரெ நேரத்துல ஒரே வீட்டுல ரெண்டு சாவுங்கறது.. என்னதான் தினம் தினம் இதையே நாங்க பாத்துக்கிட்டிருந்தாலும் ஒரு உயிர்ங்கறது

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-56694708781968721662007-02-16T15:02:00.000+05:302007-02-16T15:09:42.059+05:30

'டேய் சீனி.. வாசல்ல யாரோ வந்து பெல்லடிக்கறாளே.. என்ன செய்யறது?'கடந்த சில மணி நேரங்களாக தன்னுடைய படுக்கையறைக்குள் அடைந்துக் கிடந்த சீனிவாசன், 'என்னமும் பண்ணுங்கோ மாமி.. எனக்கு இப்போ வெளிய வர்ற மூடில்லை.' என்றான்.சிவகாமி என்ன செய்யலாம் என்று ஒரு நொடி ஆலோசித்தாள். ஹாலின் மறுகோடியிலிருந்த சன்னல் வழியாக வாசலைப் பார்த்தாள். முன் கேட் இன்னமும் மூடியேத்தான் இருந்தது. ஆனால் வாசலில் நின்றிருந்த கும்பல்

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-10294019781044592772007-02-15T14:12:00.000+05:302007-02-15T14:18:43.846+05:30

ஃபிலிப் மாதவன் தேவாலயத்திலிருந்து புறப்பட்டு தன்னுடைய குடியிருப்பை அடைந்து உடை மாற்றிக்கொண்டு இரவு உணவை தயாரிக்க மனமில்லாமல் இருக்கையிலமர்ந்து டி.வியை ஆன் செய்தார்.அவர் படுக்கச் செல்லுமுன் சுமார் ஒரு மணி நேரம் ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ் சேனல்களின் செய்திகளைக் கேட்காமல் இருந்ததில்லை. அத்துடன் அன்று மும்பையில் குண்டு வெடிப்புகள் நிகழ்ந்திருந்ததால் உடை மாற்றி அமர்ந்ததுமே அதைக் கேட்டுவிட வேண்டும் என்று

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-75428240578726679842007-02-14T11:27:00.000+05:302007-02-14T11:38:03.140+05:30

'நீங்க எதுக்கு இங்க வந்தீங்க?' என்றாள் மைதிலி தன் தந்தையைப் பார்த்து கோபமாக.பட்டாபி பதிலளிக்காமல் சாலையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். வாகனம் பாந்த்ராவைக் கடந்து விரைந்துக்கொண்டிருந்தது.மருத்துவர் ராஜகோபாலனுடைய தொலைப்பேசி வந்ததுமே பதறியடித்துக்கொண்டு ஆட்டோவைப் பிடித்து மருத்துவமனையை அடைந்து அவர் காவல்துறையிலிருந்து இரு அதிகாரிகள் வந்து போன விஷயத்தைக் கூறியதுமே என்ன செய்வதென தெரியாமல் கலக்கமடைந்தார்

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-73736837290749419682007-02-09T13:55:00.000+05:302007-02-08T14:08:13.149+05:30

மைதிலி் சீனியின் வீட்டை நெருங்கியபோது வாசலில் நின்றிருந்த கூட்டம்தான் முதலில் அவளுடைய கண்களுக்கு தென்பட்டது. தொலைக்காட்சி வாகனங்கள், காமராக்கள் சகிதம் நின்றிருந்தவர்களைப் பார்த்ததுமே சீனியை காவல்துறையினர் கைது செய்த விஷயம் எப்படியோ இவர்களுக்கு தெரிந்துவிட்டிருக்கிறது என்பது மட்டும் அவளுக்கு விளங்கியது.ஆட்டோவை சற்றுத் தொலைவிலேயே நிறுத்தி இறங்கி நடக்கவாரம்பித்தாள். கூட்டத்தின் விளிம்பில் நின்று

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-90194740136304765072007-02-08T12:21:00.000+05:302007-02-08T12:22:25.150+05:30

மைதிலி சயான் சதுக்கத்தை அடைந்தபோது போக்குவரத்து சீரடைந்திருப்பதைப் பார்க்க முடிந்தது. அவள் விட்டுச்சென்றிருந்த இரு சக்கர வாகனத்தை அவள் நிறுத்திவைத்திருந்த இடத்தில் காணவில்லை.பதற்றமடையாமல் அருகிலிருந்து பெட்டிக்கடையை நெருங்கினாள். அவள் விவரிப்பதற்கு முன்பே அவளைப் பார்த்து புன்னகைத்த கடைப்பையன், 'காடியேன்னா மேம்சாப்.. போலீஸ் வாலோன் லேக்கே கயாலே (வேன்ல தூக்கிப் போட்டுக்கிட்டு போய்ட்டாங்க)'

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-57990456779263001212007-02-07T12:50:00.001+05:302007-02-07T12:50:54.416+05:30

'அந்தம்மா கோமாவுலருந்து திரும்பாமயே இறந்துட்டாங்க சார்..'சபரி பதற்றத்துடன் துணை ஆய்வாளரைப் பார்த்தார். 'என்ன சார் சொல்றீங்க? நீங்க அவங்க வாக்குமூலத்த வாங்கனீங்களா இல்லையா?'துணை ஆய்வாளர் எரிச்சலுடன் அவரைப் பார்த்தார். 'ஆமா சார்.. அதுக்கென்ன இப்போ?'சபரிக்கு லேசாக புரிந்தது. மாணிக்கவேலின் மனைவி முன்பு தான் கூறிய குற்றச்சாட்டை மறுத்திருப்பார். இவர் வேறு வழியில்லாமல் மாணிக்கவேலை மருத்துவமனையிலேயே

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-73443923364113245562007-02-02T13:55:00.000+05:302007-02-02T13:56:02.662+05:30

ஜோ கிளம்பிச் சென்றதும் இன்னும் சற்று நேரத்தில் துவங்கவிருந்த பத்திரிகை நிரூபர்களின் கூட்டம் நினைவுக்கு வர மாதவனின் காரியதரிசி சுபோத்திடம் எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்தாகிவிட்டதா என்று வினவும் நோக்கத்துடன் இண்டர்காமை எடுத்தார் ஃபிலிப் சுந்தரம்.எதிர்முனையில் வெகுநேரம் யாரும் எடுக்காதிருக்க சலிப்புடன் இணைப்பைத் துண்டிக்க முயல சுபோத்தின் உதவியாளருடைய குரல் கேட்கவே, ‘Where is Mr.Subodh? What happened to

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1169718997837926052007-01-25T15:26:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.185+05:30

சீனியை வைத்திருந்த இடத்திற்குச் சென்றடைந்த ரெபேரோ அவனைக் கண்டதுமே சலிப்புடன் உதட்டைச் சுழித்தார். அவன் அவரை நேரடியாக பார்த்த பார்வையிலேயே ‘இவன் ஒரு அப்பாவி’ என்பதை உணர்ந்தார். இவன் எப்படி? அடுத்ததாக அவனுடைய காலிருந்த மாவு கட்டைப் பார்த்தார். அவருடைய நேரம் வீணாவதை உணர்ந்த ரெபேரோ எரிச்சலுடன் தன்னுடைய அதிகாரிகளைப் பார்த்தார். ‘இதர் க்யா ஹோ ரஹா ஹை? Who is he? Why did you bring him here? He is not the

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1169631039199048442007-01-24T15:00:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.186+05:30

நந்தக்குமார் வியப்புடன் முரளியைப் பார்த்தான். ‘என்ன சொல்றே முரளி உன்னெ எதுக்காக ஆள் வச்சி அடிக்க நம்ம ஈ.டி முயற்சி பண்றார்னு நினைக்கறே? உங்கிட்ட அப்படின்னு யார் சொன்னா?’ முரளி கேலியுடன் சிரித்தான். ‘போன ஒரு வாரமாவே நம்ம ஈ.டி. சார் ரொம்பவும் டென்ஷனா இருக்கார் நந்து. முதல் காரணம் நம்ம புது சேர்மன் மாதவன் சார். அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் முன்னாலருந்தே பெர்சனலா ஒத்துக்காதன்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1169198992679846102007-01-19T14:59:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.186+05:30

தன்னுடைய அறைக்கு திரும்பிய ஃபிலிப் சுந்தரம் வாயிலில் ஜோ பதற்றத்துடன் நின்றுக்கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தார்.அட! இங்க இருக்கற பிரச்சினையில இவர மறந்தே போய்ட்டேனே? தூரத்திலிருந்து பார்த்தபோதே ஜோவின் முகம் களையிழந்து காணப்பட்டதைக் கவனித்தார். அவன் சென்ற காரியம் பலிதமாகவில்லை போலிருக்கிறது என்று நினைத்தவாறு அவனை நெருங்கி, ‘என்னாச்சி ஜோ.. அந்த எஸ்.ஐ ஏதாவது பிரச்சினை பண்றாரா?’ என்றார் ஆறுதலாக. ‘வாங்க.. உள்ள

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1169104201858171682007-01-18T12:40:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.186+05:30

சிவகாமி மாமி அழுகையினூடே பேசியதை நம்பமுடியாமல், ‘என்ன மாமி சொல்றேள், எதுக்காக அழறேள்?’ என்றாள் மைதிலி.சாதாரணமாகவே பரபரப்புடன் இயங்கிவரும் மும்பை அன்று பகல் பல இடங்களில் குண்டுகள் வெடிக்க நகரம் முழுவதையுமே ஒருவித பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டதை உணரமுடிந்தது அவளால்.செம்பூரில் மருத்துவர் ராஜகோபாலனை சந்தித்துவிட்டு தன்னுடைய அலுவலகம் செல்ல உத்தேசித்திருந்த மைதிலி சயான் சதுக்கத்தையே அடைய முடியாமல் வாகன நெரிசல்

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1169022919213861602007-01-17T14:05:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.186+05:30

மாதவனின் வாகனம் வங்கி வளாகத்தினின்று வெளியேற தன்னருகில் நின்றிருந்த சுபோத்தைப் பார்த்தார் ஃபிலிப் சுந்தரம்.‘என்னாச்சி சுபோத். எதுக்காக சேர்மன் திடீர்னு கிளம்பி போறார்? Did he tell you anything?’‘இல்லையே சார். சாரோட வீட்லருந்து ஃபோன் வந்தது. மேடம்னு நினைக்கேன். நான் உடனே சார்க்கு கனெக்ஷன் குடுத்தேன். கொஞ்ச நேரத்துல சார் இண்டர்காம்ல கூப்ட்டு இன்னைக்கி லாஸ்ட் ஃப்ளைட்ல மும்பைக்கு மூனு டிக்கட்ஸ் புக்

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1168591648041845192007-01-12T14:17:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.187+05:30

சற்று நேரத்திற்கு முன் புறநகர் ரயில்களில் அடுத்தடுத்து குண்டுகள் வெடித்தன. இதில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் பலியாகியுள்ளனர். மேலும் பலர் காயமடைந்துள்ளனர். கார், மாகிம், பாந்த்ரா, பையாந்தர், ஜோகேஸ்வரி, போரிவெலி, மாதுங்கா உள்ளிட்ட பகுதிகளில் இந்த குண்டுவெடிப்புகள் நடந்தன. இன்று நண்பகல் சில ஓடும் ரயில்களில் குண்டுகள் வெடித்தன. முதல் குண்டு கார் ரயில் நிலையம் அருகே  வெடித்தது. இதைத் தொடர்ந்து

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17130099.post-1168498739726365692007-01-11T12:28:00.000+05:302007-04-25T14:13:04.187+05:30

காவல்நிலையத்திலிருந்து அவர்களிருவரும் புறப்பட்ட வாகனம் வழக்கறிஞர் சபரியின் அலுவலகம் நோக்கி சென்றுக்கொண்டிருந்தது.இருவரும் அவரவர் சிந்தனையில் ழ்ந்திருக்க பகல் நேர நெரிசலில் ஊர்ந்துக்கொண்டிருந்த வாகனம் ஒரேயடியாக நின்றுவிட தன்னுடைய சிந்தனையிலிருந்து மீண்ட ஜோ எரிச்சலுடன் ஓட்டுனரைப் பார்த்தான். ‘என்னங்க என்னாச்சி?’ அவர்களுடைய வாகனத்திற்கு முன்னால் ஏராளமான வாகனங்கள் அணிவகுத்து நிற்பதைப் பார்க்க

டி.பி.ஆர்.ஜோசஃப்http://www.blogger.com/profile/16737274864584950722noreply@blogger.com0